Όσκαρ Χίλιεμαρκ: Το… σουηδικό μοντέλο του Παναθηναϊκού!

Κάποιοι θα σκεφτούν οικονομικές αναλύσεις. Άλλοι, κατασκευές από τα ΙΚΕΑ! Η αλήθεια, όμως, είναι ότι ο Παναθηναϊκός έχει καθιερώσει το δικό του σουηδικό μοντέλο και ο Όσκαρ Χίλιεμαρκ είναι ένα ακόμα!

Οι υπόλοιποι είχαν σταματήσει να φοράνε αυτό το απαίσιο, καταπιεστικό κράνος για το ποδήλατο από τα 13 τους. Εγώ συνέχισα να το φοράω μέχρι που τελείωσα το λύκειο. Οι φίλοι μου πάντα έπιναν και μεθούσαν, προσπαθούσαν να με πείσουν να πιω κι εγώ. Είχα, όμως, στο μυαλό μου τη φωνή των γονιών μου. «Μπορείς να κάνεις αυτό που θες. Η επιλογή είναι δική σου, όμως δεν χρειάζεσαι το αλκοόλ για να περάσεις καλά».

Η ιστορία μας μεταφέρει σε μια κωμόπολη της Σουηδίας στην πρώτη δεκαετία της χιλιετίας. Πόση ίντριγκα θα μπορούσε να έχει; Πόση, πραγματικά, περιμένατε ότι θα είχε; Η επανάσταση των εφήβων εκεί ήταν λίγο αλκοόλ παραπάνω, το οποίο πάντα θα έπρεπε να προμηθεύονται στα κρυφά. Οι κακές παρέες θα ήταν εκείνες που κάποιο βράδυ έκαναν μυστικά τσιγάρο και έψαχναν τρόπους μετά να διώξουν τη μυρωδιά. Και ο περίεργος τύπος, το φυτό ή ο… μαμάκιας, εκείνος που έκανε προπόνηση με τον μπαμπά του και φορούσε το κράνος του στο ποδήλατο.

Το Γκισλάβντ αριθμεί κάτι παραπάνω από 10.000 κατοίκους και προφανώς δεν προσφέρει πολλές επιλογές στα παιδιά που μεγαλώνουν εκεί. Τα σπορ, κάθε είδους σπορ όμως, είναι η βασικότερη απασχόληση σε ένα χωριό που έγινε γνωστό παγκοσμίως χάρη στα λάστιχα αυτοκινήτων, τα οποία για χρόνια παράγονταν εκεί. Ο Όσκαρ Χίλιεμαρκ είναι μια περίπτωση υπερκινητικού παιδιού, που θα δοκίμαζε τα πάντα για να σκοτώσει την ώρα του. Και κυρίως θα δοκίμαζε αθλήματα και τα… ρούχα του θείου του.

Loading...

Σκανδιναβικό μοντέλο!

Κάποιοι τον κοιτούν με θαυμασμό μετά από κάθε ματς. Αναρωτιούνται πως αντέχει να τρέχει ακόρεστα για 90 λεπτά. Θα θυμηθούν και αναμφίβολα θα αναφέρουν το γκολ στις καθυστερήσεις του αγώνα με την Τουρκία που χάρισε το Euro κάτω των 21 ετών στη Σουηδία το 2015. Ο Όσκαρ προσπαθεί να απαντήσει με τα τετριμμένα. Ναι, χρειάζεται σκληρή δουλειά. Ναι, χρειάζονται θυσίες. Ναι, πρέπει να προπονείσαι ασταμάτητα. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς. Και ο ίδιος δεν μπορεί να το κρύψει, άλλωστε.

«Θεωρώ ότι είναι στο dna μου. Πάντα είχα περισσότερη αντοχή από τους υπόλοιπους και πάντα είχα καλά πνευμόνια. Δεν χρειάστηκε να κάνω και πολλά», παραδέχεται. Ας αποκωδικοποιήσουμε, λοιπόν, αυτό το χαρισματικό γενετικό κώδικα. Ο πατέρας του ήταν στην ελίτ του σουηδικού αθλητισμού στο τρέξιμο και στο σκι. Ο αδερφός του πατέρα του έπαιζε ποδόσφαιρο. Ο αδερφός της μητέρας του έπαιζε ποδόσφαιρο. Ο παππούς του έπαιζε χόκεϊ. Οι μικρότερες αδερφές του ασχολούνται με τον αθλητισμό και πάει λέγοντας…

Ακολούθησε το PAOnea στο Facebook:

«Κληρονόμησα τα καλύτερα και από τις δύο πλευρές», θα προσθέσει περήφανος απαριθμώντας τα σπορ που έκανε από παιδί. «Δοκίμασα ό,τι μπορείτε να φανταστείτε. Γκολφ, τένις, χόκεϊ σε κλειστό χώρο, χόκεϊ επί πάγου, τρέξιμο, ποδόσφαιρο. Το χόκεϊ επί πάγου και το ποδόσφαιρο ήταν εκείνα που με έλκυαν περισσότερο και εντέλει η επιλογή ήταν εύκολη». Ο πατέρας του, ενίοτε και προπονητής του, κομπάζει όταν μιλάει για τις περισσότερες από χίλιες ώρες που περνούσε ο γιος του στο γήπεδο. Όπως κομπάζει και ο Όσκαρ όταν αναφέρεται στις μαθητικές του επιδόσεις.

«Θα μπορούσες να με χαρακτηρίσεις λίγο «φυτό». Διάβαζα πολύ και είχα καλούς βαθμούς. Δεν είναι ότι μου άρεσε το σχολείο. Ήταν ότι ήθελα να έχω επιλογές στη ζωή μου. Ο πατέρας μου, όπως και οι θείοι μου, τελείωσαν το γυμνάσιο, ωστόσο δεν ήταν όσο συγκεντρωμένοι έπρεπε για να κάνουν το τελευταίο βήμα. Γι’ αυτό και πάντα μου έλεγαν: «Κάνε το καλύτερο για να έχεις τις δικές σου ευκαιρίες». *

Οι εκπαιδευτικές του επιλογές έρχονταν ταυτόχρονα με τις αθλητικές. Το χόκεϊ τόν είχε, ήδη, πάει μακριά. Είχε φτάσει στην Εθνική ομάδα της ηλικίας του, πριν αποφασίσει ότι θα βάλει τα πατίνια του στο ράφι και θα ασχοληθεί μόνο με το ποδόσφαιρο. Τότε, ήρθαν οι υποτροφίες. Ο Όσκαρ επισκέφτηκε την Καλμάρ και την Τζουργκάρντεν, πριν αποφασίσει να πάει στο ανώτερο γυμνάσιο του Μπόρας και να παίξει στην Έλφσμποργκ. Και τότε, σε ηλικία 15 ετών, ήταν που όλες οι συμβουλές του Νίκλας και της Λένα αποδεικνύονταν τόσο, μα τόσο σωστές.

«Εδώ που βρίσκομαι σήμερα, το χρωστάω κατά ένα 50% σε εκείνους. Εκείνοι μού έδειχναν τι ευκαιρίες μπορώ να έχω στη ζωή μου. Το αντιλαμβάνομαι τώρα που η μικρή μου αδερφή είναι 15 ετών και με ρωτάει αν αξίζει να ακούει τις συμβουλές τους. «Ναι, αξίζει. Κάθε φορά», της απάντησα».

Οι γονείς του δεν προσπάθησαν να του επιβάλλουν τον αθλητισμό, δεν προσπάθησαν να του επιβάλλουν τη μόρφωση, δεν προσπάθησαν καν να του επιβάλλουν πώς θα ντύνεται. Αυτό το τελευταίο, άλλωστε, είναι από τους συχνότερους καυγάδες ανάμεσα σε μικρά παιδιά και στους γονείς τους. Κι αλίμονο αν προσπαθούσαν να βάλουν το γιο τους σε καλούπια.

Ο Όσκαρ τα αποφεύγει μέχρι και σήμερα. Δε θέλει να βλέπει τατουάζ και παγιωμένα μοτίβα ποδοσφαιρικής κουλτούρας. Ντύνεται διαφορετικά. Μιλάει για το ροζ κουστούμι που έχει στην αποθήκη του και δεν έχει τολμήσει ακόμα να φορέσει. Ένα αναδειχθεί ο πιο καλοντυμένος άντρας στη Σουηδία. Έχει κάνει πολλές φωτογραφήσεις μόδας. Αναδεικνύει και εκπροσωπεί ένα διαφορετικό στυλ. Ένα στυλ που υιοθέτησε από μικρό παιδί. «Ο θείος μου είχε ένα μαγαζί στο Γκισλάβντ και όποτε είχα χρόνο πήγαινα εκεί και έπαιζα με τα ρούχα. Θέλω μια μέρα να ασχοληθώ με τη μόδα», εξομολογείται χωρίς να ντρέπεται που ένας στυλιστικός τίτλος τον εξιτάρει το ίδιο με έναν αθλητικό.

«Μόλις έμαθα ότι αναδείχθηκα ο πιο καλοντυμένος άντρας πήδηξα από τη χαρά μου σαν μικρό παιδί. Για μένα η μόδα είναι σαν το ποδόσφαιρο. Εμπνέεσαι από όσα βλέπεις γύρω σου, αλλά πρέπει να έχεις το δικό σου στυλ». Κι αυτό το στυλ, το ποδοσφαιρικό αυτή τη φορά, θα τον πήγαινε μακριά…

Η κορυφή της Ευρώπης!

Το σύνδρομο της μικρής του πόλης, θα ακολουθούσε τον Όσκαρ Χίλιεμαρκ στην επόμενη φάση της καριέρα του. Όταν είσαι το ένα παιδί που θα τα καταφέρει, μπορείς εύκολα να νιώσεις ξεχωριστός. «Όταν υπέγραψα στην Έλφσμποργκ σκέφτηκα κατευθείαν «ωραία, σύντομα θα παίξω στην πρώτη ομάδα», θυμάται και συμπληρώνει: «Μετά, κατεβήκαμε από το γραφείο στο κλειστό γήπεδο και είχα 70 παιδιά που είχαν, ήδη, προτεραιότητα έναντι εμού. Τότε ξέρεις: Πρέπει να δουλέψεις σκληρά».

Η δουλειά δεν τον τρόμαξε και το ταλέντο του ήταν, ούτως ή άλλως, ξεχωριστό. Μόλις ένα χρόνο μετά την πρώτη του επαγγελματική σεζόν, η Τζένοα και η Μπριζ ενδιαφέρθηκαν να τον αποκτήσουν. Η Έλφσμποργκ απλώς αδιαφόρησε. Δε θα έκανε, όμως το ίδιο και το 2013 στα 2,2 εκ. ευρώ της Αϊντχόβεν και στις 4 Ιανουαρίου ο Όσκαρ έφευγε για μια νέα πρόκληση. Στην Ολλανδία θα πήγαιναν όλα καλά. Σχεδόν καλά, αφού μιλάμε για έναν ποδοσφαιριστή που ήταν ακόμα 21 ετών. Είχε μια γεμάτη σεζόν με συμμετοχές σε όλες τις διοργανώσεις, ωστόσο μετά από ενάμιση χρόνο ένα παλιό πρόβλημα ήρθε να τον βρει.

«Από 16 ετών είχε πρόβλημα στα ισχία μου. Υπήρχε ένα υπερμέγεθες κόκκαλο που προκαλούσε τριβή. Είχα συνηθίσει στον πόνο, όμως το καλοκαίρι το ένιωσα πιο ισχυρό από ποτέ. Δεν μπορούσα να κινηθώ και αποφασίσαμε να κάνω την επέμβαση. Χειρουργήθηκα και στα δύο ισχία και γνωρίζαμε ότι υπήρχε κίνδυνος να χάσω όλη τη σεζόν. Τελικά, πήγαν όλα καλά, γύρισα και εγκαίρως και μπορώ να κινηθώ πιο άνετα».

Όλα πήγαν καλύτερα από καλά. Ο Όσκαρ έπαιξε ξανά τον Ιανουάριο και ήταν στην Εθνική ομάδα κάτω των 21 ετών που το καλοκαίρι του 2015 θα σόκαρε την Ευρώπη και θα άλλαζε τη μοίρα της. Στην Τσεχία, οι Σκανδιναβοί θα κατακτήσουν το Euro και ο άσος του Παναθηναϊκού ως αρχηγός θα είναι εκείνος που θα σηκώσει την κούπα! Το όνομά του, πλέον, θα ακούγεται σε ολόκληρη την Ευρώπη!

Ένας καφές στη Σικελία!

Στην εικόνα προστίθεται τώρα και η Έλιν. Και πολύ άργησε, αφού η ιστορία αγάπης τους είναι αρκετά δημοφιλής για τα μίντια. Ο Όσκαρ τη γνώρισε στα social media. Είδε μια φωτογραφία της στο instagram ενώ ήταν ακόμα στην Ολλανδία και κατευθείαν ήθελε να τη γνωρίσει. Είδε και δεύτερη, είδε και τρίτη και για να μην το κουράζουμε έκανε ό,τι κάθε φανατικός των κοινωνικών δικτύων, θα έπραττε. Έγινε… stalker της! «Η αλήθεια είναι ότι αφού γίναμε ζευγάρι συζητήσαμε μήπως θα έπρεπε να βρούμε μια διαφορετική ιστορία για το πώς γνωριστήκαμε»,αυτοσαρκάζεται όμως τουλάχιστον η αυθεντικότητα έγκειται στο πως την πλησίασε.

«Της έστειλα μήνυμα στο Facebook», λέει και προφανώς δεν είναι αυτή η πρωτοτυπία του. «Σκέφτηκα ότι όλα τα όμορφα κορίτσια παίρνουν μηνύματα που τους λένε πόσο ωραίες είναι. Οπότε της έγραψα: «Πώς πάνε οι προετοιμασίες για τα Χριστούγεννα;» Λες και γνωριζόμασταν χρόνια. Κι έτσι κέντρισα το ενδιαφέρον της». Ο Όσκαρ συνέχισε το φλερτ, τόλμησε χωρίς πρόσκληση να πάει να τη βρει και στο τέλος το… πήρε το κορίτσι. «Το χειρότερο που μπορούσε να μου συμβεί ήταν να μου πει όχι. Ε, δεν είχα τίποτα να χάσω».

Οι δυο τους έκτοτε είναι αχώριστοι. Μαζί έμεναν στη Σικελία, απολάμβαναν τον καλύτερο καφέ της Ιταλίας, γνήσιες καρμπονάρα, λίγο λευκό ή κόκκινο κρασί και το σπίτι στην πλευρά της πόλης που… ελέγχεται από τη Μαφία. Ναι, δεν ήταν όλα εύκολα στην προσαρμογή ενός Σουηδό στη Νότια Ιταλία και συγκεκριμένο στο Παλέρμο. «Τις πρώτες μέρες σταμάτησα στο φανάρι και εμφανίστηκαν τρεις-τέσσερις άνθρωποι για να καθαρίσουν τα τζάμπα. «Πού έχω έρθει;», αναρωτήθηκα. Όλα τα αυτοκίνητα στην πόλη είναι γρατζουνισμένα και δεν μπορείς να κυκλοφορήσεις με καλό αμάξι γιατί θα στο χαράξουν».

Δεν ήταν μόνο αυτό. Ήταν και το αμιγώς ποδοσφαιρικό. «Οι άνθρωποι γίνονται επιθετικοί. Περπατάς και σου λένε «δεν αξίζεις τίποτα. Είσαι άχρηστος, είσαι ο χειρότερος». Παρά τις δυσκολίες προσαρμογής ξεκίνησε εντυπωσιακά και όταν τα δύο του γκολ τον Σεπτέμβριο του 2015 κέρδισαν τη Μίλαν, ο ίδιος είδε τις μεγαλύτερες ομάδες να ερίζουν για την απόκτησή του. «Υπήρχε ενδιαφέρον, αλλά ο πρόεδρος δεν είχε κανένα σκοπό να ακούσει. Έλεγε στον μάνατζερ μου πως και δέκα εκατομμύρια ευρώ να του δώσουν δεν τον ενδιαφέρει».

Κάπως έτσι ήρθε η φθορά σε ένα δεδομένα δύσκολο ποδοσφαιρικό περιβάλλον, όπως ήταν η Παλέρμο του Μαουρίτσιο Ζαμπαρίνι, που άλλαζε προπονητές κάθε 15 μέρες και αργότερα του ακόμα πιο ιδιότροπου Πολ Μπακαλίνι. Ο δανεισμός στην Τζένοα δεν έφερε το αποτέλεσμα που αμφότερες οι πλευρές προσδοκούσαν και το παιδί-θαύμα του σουηδικού ποδοσφαίρου έπρεπε να βρει έναν τρόπο να κάνει επανεκκίνηση. Στην Αθήνα, όπου φτάνει σήμερα, θα έχει την ευκαιρία του. Μόνο μην ψάξει ποδηλατοδρόμο για να κάνει την επανάστασή του…

* Στο σουηδικό σύστημα εκπαίδευσης, το σχολείο είναι υποχρεωτικό ως το γυμνάσιο σε ηλικία 15-16 ετών και ακολούθως έρχεται η τριετία με το ανώτερο γυμνάσιο, πριν το πανεπιστήμιο.

Ακολούθησε το PAOnea στο Facebook:
Πηγή SDNA.gr

Διαβάστε ακόμη