Ματίας Γιόχανσον: Ένας bon viveur του ποδοσφαίρου στον Παναθηναϊκό!

Στο όνομά του μπορούν να βρεθούν εκατομμύρια αποτελέσματα. Τα περιορίσαμε στο εξής ένα: Ματίας Γιόχανσον! Ο bon viveur του ποδοσφαίρου, ο οποίος παίζει (και) για να περνάει καλά.

«Ματίας Γιόχανσον… Ο Ματίας Έβερτ Γιόχανσον (γεννημένος στις 22 Φεβρουαρίου του 1974 στο Οσκαρσχάμν της Σουηδίας) είναι πρώην παίκτης του χόκεϊ επί πάγου». Όχι, όχι, λάθος.

«Ματίας Γιόχανσον… Ο Ματίας Γιόχανσον, γνωστός και ως Blackcell είναι Σουηδός συνθέτης και παραγωγός που έχει δουλέψει με τον Χέντρικ Κόρπι». Συγγνώμη, ούτε αυτός.

«Ματίας Γιόχανσον… Ο Ματίας Γιόχανσον είναι Σουηδός body builder. Σας προτείνουμε δέκα τρόπους να χτίσετε πόδια για του Γιόχανσον». Όχι, όχι, ούτε τώρα. Επόμενος.

Loading...

Αν δεν είναι πρώτη επιλογή στη Wikipedia δεν είναι αστέρι, κατά το αλλοτινό σλόγκαν πως αν δεν είναι στη vogue, δεν είναι στη μόδα. Τι μπορεί να κάνει, όμως, έναν ποδοσφαιριστή 151 συμμετοχών στην Άλκμααρ να θεωρείται λίγος για την Ελλάδα; Μήπως είναι το όνομά του; Μήπως επειδή έχουμε συνηθίσει στον Γιάκομπ της ΑΕΚ και στη Σκάρλετ της Σίφνου, να φαίνεται περιττός ο Ματίας;

Κι εντάξει, το Γιόχανσον στη Σουηδία είναι κάτι σαν το Παπαδόπουλος στην Ελλάδα και με μια αναζήτηση στο θείο google βρίσκεις από στελέχη πολυεθνικών και κτηματομεσίτες μέχρι και πρώην παίκτες του τζούντο που είχαν μια πολύ άτυχη ζωή. Αυτό, όμως, δεν μειώνει την αξία του νέου παίκτη του Παναθηναϊκού, ο οποίος στα 25 του χρόνια αποφασίζει να συνεχίσει την… όμορφη και ήρεμη ζωή του μακριά από την Ολλανδία.

Ακολούθησε το PAOnea στο Facebook:

Go big or go… home!

Άγχος, πίεση, χορός εκατομμύριων, παραλογισμός για το καλό συμβόλαιο, τρέμουλο για την οικονομική εξασφάλιση και μια ζωή στην κίνηση. Ο μαγικός κόσμος του ποδοσφαίρου. Ο κόσμος, τον οποίο ο Ματίας Γιόχανσον αρνήθηκε και αρνείται κατά συνείδηση. Είναι ένας, αν μπορούμε να τον πούμε έτσι, bon viveur του κύκλου του. Ουδέποτε αγχώθηκε, ουδέποτε μπήκε στη λογική που επιβάλει η σύγχρονη εποχή. Το κυνήγι, όχι της ευτυχίας όπως ρομαντικά προτείνει η ομώνυμη ταινία, αλλά της δόξας έμοιαζε να μην τον αφορά. «Αφού είμαι καλά εδώ, γιατί πρέπει να πάω αλλού;», αναρωτιόταν σχεδόν αφελώς για τους μοντέρνους κανόνες της αγοράς.

Έτσι ήταν, όμως, για τον ίδιο. Ο Σουηδός αμυντικός βρέθηκε στην Άλκμααρ σε ηλικία 15 ετών. Δοκιμάστηκε τότε και γύρισε στην πατρίδα του. Το όνομά του έμεινε σημειωμένο και το καλοκαίρι του 2011 η ολλανδική ομάδα επέστρεψε για να τον αποκτήσει. Την πρώτη φορά απέτυχε. Τη δεύτερη το κατάφερε και στα 20 του χρόνια, ο Γιόχανσον άφηνε ξανά το σπίτι του και την οικογένειά του. Τότε, είχε μεγάλα όνειρα. Ήθελε να γίνει σαν τον Ντάνι Άλβες και ήθελε να παίξει στην Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ. Δεν ξέχασε τα όνειρά του στην πορεία. Απλώς, δεν έβρισκε το λόγο να τα θυσιάσει για κάτι λιγότερο…

Η Γουότφορντ και η Σαουθάμπτον το κατάλαβαν. Όσο ελκυστική κι αν ήταν η Premier League, o Σουηδός δεν έβρισκε το λόγο να αφήσει την Ολλανδία για οποιονδήποτε σύλλογο κινείται στην μετριότητα. Ούτε καν το πολύ ζεστό ενδιαφέρον της Μπενφίκα τον συγκίνησε. «Υπάρχουν πολλές φήμες και με έχουν πλησιάσει ορισμένα σπουδαία κλαμπ», έλεγε ο Γιόχανσον πριν δύο χρόνια, όταν οι αετοί της Λισσαβώνας ήθελαν διακαώς να τον προσθέσουν στο ρόστερ τους.

«Εγώ νιώθω καλά εδώ. Παλεύουμε για τον τίτλο και παίζουμε στην Ευρώπη. Για να φύγω θα πρέπει να έρθει κάτι πάρα πολύ ξεχωριστό, μια τοπ ομάδα από τα καλύτερα πρωταθλήματα. Ξέρω πως σκέφτονται οι περισσότεροι, ωστόσο για μένα δεν είναι μόνο τα λεφτά προτεραιότητα. Θέλω να νιώθω καλά».

Αυτή ήταν η ψυχοσύνθεσή του από παιδί και τη διατήρησε μεγαλώνοντας και ωριμάζοντας. Το 2011 αρνήθηκε την πρόσκληση στην Εθνική κάτω των 21 ετών επειδή είχε κλείσει διακοπές στη Μάλτα και θεώρησε ότι έπρεπε να ξεκουραστεί. «Πιθανόν να ήμουν νέος και ηλίθιος τότε. Αν ήξερα τις συνέπειες θα είχα παίξει σε εκείνο το ματς. Ό,τι έγινε, έγινε όμως και μόνο μπροστά μπορώ να κοιτάζω. Δεν είμαι θυμωμένος με κανέναν», σχολιάζει παρά τις κατά καιρούς απογοητεύσεις επειδή δεν έχει καθιερωθεί στην Εθνική Σουηδίας. Όπως αναφέρουν και τα περισσότερα μέσα στη χώρα του, εκείνη η άρνησή του πριν από έξι χρόνια παραμένει ο λόγος που δεν τον έχει αποδεχτεί όσο θα έπρεπε η ομοσπονδία.

Η αλλαγή ρότας!

«Θέλω να κάνω την καλύτερη σεζόν, είναι η τελευταίο μου. Θέλω να κερδίσω κάτι ακόμα πριν φύγω». Τον προηγούμενο Νοέμβριο ένιωσε τον κύκλο του να κλείνει. Είχε επεκτείνει, ήδη, μια φορά το συμβόλαιό του με την Άλκμααρ και όπως αστειευόμενο έλεγε έπρεπε να αλλάξει συνήθειες πριν γίνει περισσότερο Ολλανδός απ’ ό,τι Σουηδός. Έμαθε να ζει στο κέντρο της πόλης, να παίζει γκολφ στον ελεύθερο χρόνο του, να είναι ο ξεναγός όλων των νέων συμπαικτών του, να τρώει στο ίδιο εστιατόριο, όμως βαρέθηκε. Ίσως και να τον βαρέθηκαν.

«Είναι καιρός να δει και ο κόσμος κάποιο καινούργιο να παίζει στη θέση μου. Υπάρχει κορεσμός», παραδέχτηκε στην αποχαιρετιστήρια συνέντευξή του, στο τέλος της οποίας υπάρχει ένα γκάλοπ. Ήταν ο Γιόχανσον από τους πιο υποτιμημένους παίκτες; Το 70% απάντησε καταφατικά, γιατί είναι αυτό που κάνουν καλύτερα οι οπαδοί ανά τον κόσμο! Απαξιώνουν έναν παίκτη μέχρι να φύγει και να τον νοσταλγούν.

Ο Ματίας Γιόχανσον πήγε μικρός στην Ολλανδία. Ήταν 20 χρονών όταν ανακοινώθηκε η μεταγραφή του και οι παράγοντες της Άλκμααρ τού έδιναν έξι μήνες μέχρι να προσαρμοστεί και να αρχίσει να αποδίδει. Οι συμπαίκτες του, τον περιέγραφαν ως έναν ντροπαλό τύπο, συχνά χαμένο στον κόσμο του. Και κάπως έτσι ήταν στην αρχή.

«Χρειάστηκα χρόνο για να βρω τον εαυτό μου. Ήμουν είκοσι χρονών, σε μια καινούργια χώρα, σε ένα διαφορετικό πρωτάθλημα. Δεν έμενα μόνος μου για πρώτη φορά, όμως πρώτη φορά δεν είχα κανέναν γύρω μου να μιλάω την ίδια γλώσσα. Πέρασα καιρό στον πάγκο, άκουγα τους περισσότερους να μιλάνε για το ενδεχόμενο δανεισμού μου. Εγώ ήξερα. Ήξερα ότι έπρεπε να κάνω υπομονή και να περιμένω την ευκαιρία μου. Όταν την πήρα ένιωσα ξανά ζωντανός».

Κάπως έτσι άρχισε να γράφεται η ιστορία του στην Άλκμααρ. Μετά, μεγάλωσε! Έκανε τατουάζ στο χέρι του την αδερφή του, στο πόδι του το κύπελλο που κατέκτησε το 2013, πήρε ένα Nissan GT-R 500 ίππων για να το πουλήσει ένα χρόνο μετά, πέρασε τόσο χρόνο στο γυμναστήριο ώστε από 65 κιλά το 2012 να φτάσει τα 80 στο 2015 (όλα σε μυϊκό ιστό) και μια μέρα γύρισε στο σπίτι του για να δει όλα εκείνα που φτιάχτηκαν εμμέσως χάρη σε εκείνον. Με τα τροφεία που πήρε η Χάλμπι, η πρώτη του ομάδα πριν μετακομίσει στην Καλμάρ, όπου τον εντόπισαν οι Ολλανδοί.

«Το πατρικό μου σπίτι είναι εδώ λίγο πιο κάτω. Έτσι, ερχόμουν στο γήπεδο όποτε ήθελα. Έχω κάτσει αμέτρητες ώρες κι έχω κάνει άπειρα σουτ σε αυτό εδώ το γηπεδάκι». Όταν γύρισε στη γενέτειρά του θυμήθηκε πως ξεκίνησε σε ηλικία δέκα ετών, πώς όλα μοιάζουν ακόμα ίδια. «Σε πιάνει νοσταλγία. Τίποτα δεν έχει αλλάξει, εκτός από το γεγονός ότι έβαλαν τεχνητό χλοοτάπητα. Και τον έβαλαν χάρη σε μένα. Είναι καλό να ξέρω ότι έχω συνεισφέρει, έστω και ακούσια».

Στο Γιόνκεπινγκ δε χρειάζονται τη Wikipedia, δεν μπερδεύονται από τις συνωνυμίες. Ο Ματίας Γιόχανσον είναι ένας για εκείνους. Όπως ένας θα είναι και για τον Παναθηναϊκό.

Ακολούθησε το PAOnea στο Facebook:
Πηγή SDNA

Διαβάστε ακόμη